Met dank aan: Bart (en de mensen van CV D'n Doos), Ton, Marleine en Jornt ;)

FOTO'S

Hier zijn wat foto's die ik gemaakt heb. Dit zijn de beste die ertussen zitten. Ze zijn dus niet geworden zoals ik wilde dat ze zouden worden, hoewel ik deze 4 nog wel oké vind. Vrijdag ga ik dus opnieuw foto's maken en hoop ik dat ik de sfeer beter te pakken krijg. Dat is namelijk wat ik geprobeerd heb te doen. Die sfeer van een groep die samen ergens aan werkt vastleggen. Ik heb er 4 uur rondgelopen en zo nu en dan een foto gemaakt. Maar vrijdag dus in de herkansing.

CV D'n Doos

19:30 Ik kom op de fiets aan bij de schuur waar als het goed is een carnavalswagen gebouwd wordt. De schuur ligt verstopt achter een boerderij. Het weggetje dat ernaar toeloopt is pikkedonker, er is niemand te zien. Ik zie een paard staan naast de boerderij en een soort molentje. De schuur steekt zwart af tegen de donkere lucht. Als ik dichterbij kom hoor ik muziek uit de schuur komen. Carnavalsmuziek. Ik zit goed.

Binnen zijn er een stuk of 10, 12 mensen. Er staat een grote vuurkachel met daarrond verlaten tuinstoelen. Op de grond lege frisdrankflessen en bierblikjes. De mensen zijn aan het papier-machéën of staan te praten bij de carnavalswagen.
De wagen is gigantisch groot (40 meter!) en nog niet beschilderd. Hij lijkt te zijn gepapier-machét met gewoon a4 papier. In het licht van verscheidene bouwlampen en straalkachels ziet het er haast sprookjesachtig uit.
De mensen zijn aardig, ik mag overal foto's van maken. Ik heb gepraat met verschillende mensen en kom zo het één en ander te weten over het hele gebeuren.

De wagen wordt gebouwd door CV D'n Doos, een carnavalsvereniging bestaande uit 5 jongens en 2 meisjes. Deze groep werkt al sinds oktober aan de wagen.
Eerst wordt het grote bouwwerk gedaan, de basis voor het skelet. Dan worden alle vormen die erin moeten komen gelast van staaldraad (er zit meer dan 2km draad in de wagen).
Vervolgens wordt het geheel bedekt met kippengaas en dan volgt het papiermachéën. In dat stadium tref ik de wagen aan. Na het papiermachéën is het alleen nog een kwestie van verven.
Natuurlijk kost het allemaal superveel geld om dit te maken. In de wagen zit nu al zo'n 3500 Euro. Dit geld wordt bijelkaar gebracht door de leden van CV De Doos en wat sponsoren.

Per week werken ze zo'n 3 avonden aan de wagen, en ook in het weekend wordt eraan gewerkt.
Ze vertellen me ook dat het eigenlijk vooral gaat om de gezelligheid. De vereniging is ook een vriendenclub. Ze vinden het leuk om dingen te bouwen en het is gezellig; muziekje op, biertje erbij. Eigenlijk gaat het vooral daarom. De uiteindelijke optocht is natuurlijk ook leuk, maar ze zeggen niet meet te doen om te winnen. Het prijzengeld bedraagt 100 Euro, dus dat is een schijntje vergeleken met de kostprijs. Het gaat vooral om de eer. En als ik er met 'de jongens' over praat, blijkt dat ze eigenlijk toch wel graag willen winnen. Er zijn in Teteringen 4 carnavalsverenigingen, waarvan er 2 fanatiek zijn, waaronder CV D'n Doos. CV D'n Doos doet voor het 6e jaar mee, maar de leden hebben daarvoor al geholpen bij andere wagens. Ze komen ook allemaal uit Teteringen of omgeving. Het meest van het werk doen ze zelf, maar ze krijgen ook veel hulp van anderen. Het is niet zo dat het allemaal heel geheim is, toen ik er was kwamen mensen van een concurrerende vereniging langs om even te kijken.

Er hing echt een goede sfeer. Wel een beetje dorps en ons-kent-ons, maar niet heel gesloten. Je merkt dat het gewoon een groep vrienden is die het leuk vinden om te bouwen. Het is een hobby. Ik kreeg alle ruimte om foto's te maken en heb nog even geholpen met papiermachéën. Ik heb m'n mening over carnavalswagens dus wel enigzins moeten bijstellen in positieve zin. Hoewel het natuurlijk geen kunst is, zit het wel goed in elkaar. Het is echt knap om zo'n heel skelet te bouwen van metaal en ook nog eens allerlei dingen die kunnen bewegen. Echt mooi om te zien. Om 22:45 hielden 'we' op met bouwen om samen nog een biertje te drinken. Rond 23:30 zat ik op mijn fietsje terug naar Breda. Of ik 1 van de leden even een smsje wilde sturen als ik weer veilig thuis was... Toch best leuk, carnaval.

DE FOTO'S
Ik was echt heel blij met mijn locatie toen ik aankwam. Er hing een speciale sfeer, een grote boerenschuur, de bouwlampen en straalkachels en een enorm wit gevaarte. Daarnaas ook nog eens een kachel met verlaten tuinstoelen. Allemaal prachtig om te fotograferen.
Vol goede moet ging ik aan de slag. Ik wilde de mensen aan het werk fotograferen, maar ook de wagen zelf en dan vooral de constructie; dat je ziet hoeveel werk erin zit.
Nou weet ik niet of het aan mij lag of aan de camera, maar toen ik eenmaal de flitser aanzette, was die niet meer uit te krijgen. Ik dacht; 'ach, zo'n grote ruimte, maakt niet echt uit dat die flitst, daar zie je toch niets van'. Na, wel dus.
Al mijn foto's zijn echt 'doodgeflitst'. Van de sfeer komt niks meer over.
Op veel foto's zie je wit (van de wagen) maar niet meer wat daarachter gebeurt; door die flits.
Echt superstom. Ik heb met de vereniging al een nieuwe afspraak gemaakt om foto's te maken (ditmaal met een wegwerpcamera zonder flitser), vrijdag.
Hopelijk wordt het dan wel wat en kan ik de sfeer overbrengen. De sfeer van samenwerken. Dat is het namelijk eigenlijk. Het is echt zo zonde nu, je ziet echt niks van. Je krijgt echt een heel verkeerd beeld... Maar goed, ik ga vrijdag dus opnieuw foto's maken.

TÈ STOM
Ik had als back-up ook mijn digitale camera meegenomen maar daar bleken geen batterijen in te zitten. Ook had ik een minidisc bij me om gesprekken e.d. op te nemen, maar daar zat geen disc in... Echt te stom voor woorden. Ik beloof beterschap...

Mooi

Ik zocht op internet een plaatje om m'n verhaaltje wat op te leuken. Toen werd ik er weer aan herinnerd hoe lelijk carnavalswagens ook al weer zijn. Dus eigenlijk vind ik dat wel een uitdaging. Mooie foto's maken van de wagen die ze aan het bouwen zijn. Misschien wel mooier dan het is...

Carnaval

Zojuist kreeg ik een nieuwe locatie in mijn schoot geworpen. De zoon van Ton (van het winkeltje van St.Joost) is aan het werk aan een carnavalswagen, samen met nog zo'n 30 anderen.
Alhoewel het niet een locatie is die ik zelf 'bedacht' heb, vind ik het toch wel leuk. Ik kom namelijk zelf niet uit het zuiden en heb nog nooit carnaval gevierd. Ik weet er echt helemaal niets van. Ik vind het apart dat mensen zoveel vrije tijd opgeven aan zo'n carnavalswagen. Maar waarschijnlijk draait het ook niet om die wagen, maar om het hele groepsgevoel, dat een heel dorp meebouwt aan zo'n wagen. Ik ben benieuwd wat mensen zelf zeggen over waarom ze het doen, waarom ze hun vrije tijd opofferen.
In de foto's wil ik de groep vastleggen. Een groep mensen die samen werken aan 1 ding, de saamhorigheid. Ik krijg er eerlijk gezegd zelf (vooroordeel natuurlijk) een beetje een benauwd gevoel van. Ik houd niet zo van een ons-kent-ons sfeertje. Ik denk dat dat er wel is en dat is dan wat ik wil vastleggen.

BALEN

Nou, het gaat dus niet door.
Het kan blijkbaar écht niet. Mijn neef heeft geprobeerd het allemaal te regelen, maar het mag gewoon niet. Het is wel mogelijk om foto's te maken wanneer er een groot feest is waar iedereen mag komen. Zo'n feest is er pas over 3 weken. Dan wil ik daar denk ik alsnog wel foto's maken, maar daar schiet ik nu niets mee op. Het plan om leden van de sociëteit foto's te laten maken gaat ook niet door, leden mogen ook geen foto's maken. Als je het mij vraagt allemaal nogal overdreven streng, ik baal er behoorlijk van.
Ik probeer nu nog snel iets anders te regelen. Of het inderdaad dat asielzoekerscentrum wordt of iets anders weet ik niet. Even opnieuw brainstormen en kijken wat de mogelijkheden zijn.

BACKUP

Het blijkt zo lastig te zijn binnen te komen bij een studentenvereniging dat ik nog een backup bedacht heb. Mijn andere backups (danswedstrijd/undergroundparty) zijn afgelopen weekend geweest, dus daar heb ik niets meer aan. Voor mijn bezoekje aan de sociëteit ben ik heel afhankelijk van anderen. Het zal uiteindelijk wel lukken, maar ik vraag me af of het nog voor woensdag gaat gebeuren. Als dat niet kan, wil ik het sowiezo toch nog wel doen.
Maar goed, ik vind het ook wel prettig om woensdag 'iets' te hebben. Dus eigenlijk wil ik nu een asielzoekerscentrum bezoeken en daar foto's maken die de sfeer daar duidelijk maken.

Jiskefet lullo's

Beschrijving Sociëteit Minerva

Op internet vond ik deze beschrijving over de sociëteit van Minerva. Het klinkt allemaal wel erg mooi!

Sociëteit Minerva, sinds 1814

Wanneer men Hare Majesteits Eerste betreedt, door de zware houten deur, het gangetje en de brede trap kan men haast de traditionele sfeer vanuit de conversatiezaal door het gebouw voelen zweven. Nooit weet men wat aangetroffen zal worden wanneer men zijn/haar hoofd om de hoek van de trap steekt.Op die haast magische grens tussen de twee pilaren die de zaal begrenzen begrijpt men meteen wat sir Winston Churchill bedoelde toen hij zei: "I feel tremendous forces in this room".
Bijgekomen van de indruk die het hart van Minerva heeft achtergelaten kan men links afslaan. Grenzend aan het nieuw buffet ligt een uitgebreide eetzaal, die plaats biedt aan ongeveer 250 personen. Hier kunnen de leden net als in de verschillende zaaltjes binnen Sociëteit kiezen uit een grote variatie van gerechten die koks Rob en Gijs met grote zorg bereiden.
De reis vervolgt zich dan naar de hoger gelegen etages van Hare Majesteits Eerste. Halverwege de eerste trap treft men op de parterre het biljart balkon aan. Hier kunnen de leden hun tijd doorbrengen met de pooltafel of het reguliere biljart.
Als men dan de trap verder oploopt treft men naast de verscheidene zaaltjes voor diners ook een 'Doka' aan, waar de cineasten hun foto's direct kunnen ontwikkelen. Ook vindt men hier het Archief.
Sociëteit Minerva beschikt over het op één na grootste privé-archief in Nederland. Het archief is eigendom van de Stichting Archief Leids Studentenleven en wordt beheerd door de Commissie voor het Archief en het Museum. De collectie van het Archief geeft een fraai beeld van meer dan 200 jaar geschiedenis van het studentenleven en bevat onder meer foto's, films, meubels, diverse kunstvoorwerpen, dassen etc.
De reis gaat nog verder; een verdieping hoger treft men behalve de twee bestuurskamers ook een uitgebreide Bibliotheek aan. Eens was hier Nederlands op één na grootste privé-collectie ondergebracht, maar na de brand in 1959 die het gebouw tot op zaalniveau afbrandde, wordt een nieuwe collectie gestaag opgebouwd.
Als men dan zijn/haar tocht door het gebouw vervolgt door de grote trap weer een stuk op te lopen komt men bij de volgende bijzondere ruimte van het gebouw: de Squashzaal. Hier mag iedereen die lid is van de Squash Subvereniging gratis gebruik van maken.
Tijdens een verdere verkenning van het gebouw ontdekt men nog de Toneelzaal, waar de Subvereniging het Leidsch Studenten Tooneel regelmatig verschillende optredens verzorgt. Tevens ontdekt men de Foyer waar een buffet niet alleen de Foyer zelf van drank voorziet, maar ook het bijbehorende Dakterras dat een haast ongeëvenaarde hoeveelheid zonuren kent.
Nog een unicum die deze tocht door de Sociëteit niet belicht heeft is de goedgevulde Wijnkelder, waar men wijnen kan uitzoeken voor in de Zaal of thuis, of deze apart kan laten leggen voor een nóg mooiere tijd. Ook vindt men hier vele van de nieuwste sterke dranken.Onder in het gebouw bevindt zich verder de Studentendiscotheek 'Hifi', die te betreden is door de ingang in de steeg rechts van het gebouw, de Vrouwensteeg. De Hifi is op dinsdag-, donderdag- en vrijdagavond geopend voor alle studenten op vertoon van een studentenkaart.Al met al een Sociëteit die de traditie van de L.S.V. Minerva recht doet en haar karakter zal blijven bewaren.
bron: www.minerva.corps.nl
Klinkt interessant!

Backups

Hopelijk is het niet nodig, maar deze plekken heb ik als backup:
-Stijldanswedstrijd
-Undergroundparty

Mocht het allemaal helemaal niet lukken, leek het me leuk de hemel als plek te nemen.
Lastig te bereiken, maar wel veel intressante beelden (lijkt me).

De sociëteit

DE PLEK
De plek die ik voor de eerste opdracht wil bezoeken is een sociëteit van een studentenvereniging. Natuurlijk is deze plek moeilijk te bezoeken voor niet-leden. Volgens mij zijn die verenigingen heel gesloten en is het ook nog eens zo dat die verenigingen vaak alleen voor mannen toegankelijk zijn.
Ik wil ook graag naar een sociëteit omdat ik nogal wat vooroordelen heb over studentenverenigingen. Het lijkt me leuk om te kijken wat daar nou van waar is. In m'n hoofd is het namelijk zoals in Jiskefet. Korpsballen en zuipen. Maar die mening is eigenlijk alleen gebasseerd op programma's als Jiskefet, krantenberichten over ontrgroeningen en de algemene verhalen en clichés over studentenverenigingen die iedereen kent. Maar ondertussen ben ik eigenlijk nog nooit echt in contact gekomen met een vereniging, dus misschien klopt dat beeld dat ik heb wel helemaal niet...

CONTACT
Mijn neef studeert medicijnen in Leiden en is lid van een studentenverening. In de hoop dat hij mijn ingang in het Leidse studentenleven kan zijn heb ik hem opgebeld. Hierbij moet ik zeggen dat ik hem al een tijd niet gesproken of gezien had. Ik weet ook niet precies bij welke vereniging hij zit.
Ik heb hem opgebeld om te vragen of het überhaupt mogelijk is binnen te komen bij een sociëteit. Zijn eerste reactie was dat dat niet kon. Je hebt een pas nodig om binnen te komen, het is echt alleen voor leden, enz. Binnen mag je ook niet zomaar foto's maken. Ook vroeg mijn neef gelijk of de foto's gepubliceerd worden. Dit is natuurlijk niet het geval en omdat dit blijkbaar echt problematisch is, zal ik de foto's die ik maak ook maar niet op deze blogspot zetten.
Kortom, het is inderdaad een gesloten geheel. Toch gaat mijn neef voor mij wat mensen bellen om te regelen dat ik toch binnen wat foto's kan maken. Of dat dat 'legaal' mag of stiekem moet, is weet ik niet. Als het goed is ontvang ik vandaag een telefoontje...

HET PLAN
Het was mijn plan om 'gewoon' een feestje of een avond op de sociëteit bij te wonen. Uit het gesprek met mijn neef is echter gebleken dat dat echt niet zomaar kan. Wat dat betreft is het geslotener dan ik gedacht had.
Het plan is nu, afhankelijk van wat 'mag' dat ik op het moment dat ik daar ben een feitelijke registratie maak van wat ik zie en wat voor mij wat zegt over het verenigingsleven.
Het lijkt me echter ook heel leuk om de camera te geven aan leden van de vereniging en hun te vragen foto's te maken van 'dingen' binnen die voor hun persoonlijk het verenigingsleven weergeven.
Dit idee is uit nood geboren (een backup voor als ik niet naar binnen mag), maar vind ik eigenlijk wel heel interessant. Het is voor mij dan een totale verassing wat ik te zien krijg als ik de foto's laat ontwikkelen. Bovendien zal het een beeld geven wat tegengesteld is aan het beeld dat ik heb van studentenverenigingen. Mijn beeld is nu gebasseerd op wat 'outsiders' vinden van die verenigingen. Foto's die 'insiders' maken zullen wellicht een heel ander beeld tonen.
Ik vind het ook wel interessant in verband met 'Het Kodak Moment'. Wat gebeurt er als je mensen die waarschijnlijk niets met fotograferen hebben vraagt een betekenisvol beeld te maken van hun vereniging? Ik ben heel benieuwd wat voor een beelden dat oplevert.

EN NU
Ik heb heel veel zin om naar Leiden te gaan. Het best/leukst lijkt me om de helft van het rolletje zelf vol te schieten en de camera dan te overhandigen aan leden om te zien wat zij fotograferen.
Ik ben echter even afhankelijk van wat mogelijk is en moet het telefoontje van mijn neef afwachten...

Minor Kodak Moment

Locatie: studentensociëteit

http://www.hetkodakmoment.blogspot.com