Breeheide - the movie

Ik heb twee filmpjes gemaakt over Breeheide.
Mijn uitgangspunt was om maar heel weinig te laten zien van Breeheide zelf en er toch een verhaal over te vertellen. Ook wilde ik graag tekst gebruiken in het beeld.

In de eerste versie heb ik nog geprobeerd een verhaal te vertellen door de combinatie van beeld, tekst en de montage. Ik heb ook geprobeerd ‘mooi’ beeld te maken.
Ik zat er bij deze versie eigenlijk nog mee in mijn hoofd dat het moest voldoen aan AV-normen. Wat ik daaronder versta/verstond weet ik eigenlijk zelf ook niet. Toch wou ik het ook autonoom houden. Het filmpje hangt er wat dat betreft voor mijn gevoel een beetje tussen in.

Bij mijn tweede montage heb ik duidelijker gekozen voor een autonome aanpak.
Het is meer een reflectie op wat ik eerder gedaan heb, de minor, de opdracht en AV.
Het hangt een beetje tegen het filosofische aan. Ik heb hier duidelijker gekozen voor een bepaalde vorm, maar had het filmpje denk ik niet kunnen maken als ik niet eerst dat andere filmpje gemaakt had. Door het maken van dat eerste filmpje kreeg ik ruimte in mijn hoofd. Toen kon ik doen wat ik eigenlijk echt wou.
Hoewel ik best tevreden ben met het eerste filmpje (vooral qua vorm), ligt mijn voorkeur toch bij filmpje 2. Hierin heb ik veel meer gedaan wat ik zelf echt wou doen. Ik vond het interessant om via een medium te reflecteren op dat medium. Het geeft voor mij ook wel aanknopingspunten om misschien verder werk bij te maken. Het werkte verhelderend.
Ik heb ervoor gekozen constant iemand te portreteren. Ten eerste om meer persoonlijke betrokkenheid op te wekken bij de toeschouwer. Je indentificeert je sneller met een persoon dan met beelden van bossen o.i.d. Ten tweede omdat ik het gewoon heel mooi vind als iemand recht in de camera kijkt en blijft kijken (Zoals ik eerder beschreven heb bij de bespreking van Return Of The Real van Phil Collins). Dat geeft een heel puur en eerlijk beeld. Heel kwetsbaar ook.
Zo'n eerlijk beeld past ook bij de inhoud van het filmpje.
Ik heb wel bewust voor gekozen niet mijzelf te filmen. Het zou me dan te persoonlijk worden, te egocentrisch. Een kijker die mij verder niet kent weet natuurlijk niet wie de maker is van het filmpje, maar ik vond het gewoon voor mezelf niet prettig.