Breeheide Versie 1

Breeheide Versie 2

Beoordeling

Eva Wijers
8 / Goed onderzoek en gedurende de minor echt een ontwikkeling doorgemaakt en laten zien. De benadering van de eindopdracht is erg goed uitgewerkt en heeft tot een verrassend resultaat geleidt. Kwaliteit op beeldend en reflectief vlak!

Met dank aan Gerben Agterberg en Marleine van der Werf :)

Tweede Versie

Ja.
Ik was er eergisteren.
Het is omringt door akkers.
Ik was er alleen.
Enkel het afval in de berm duidde op... de aanwezigheid van andere mensen.
Gebruikt maandverband in een blauw zakje.
Kapot glas, een autoruit?
Plastic waterflesjes, lege pakjes sigaretten.
Een chemisch auto-middel in een paarse fles.
De verpakking van een waterdichte vibrator.
Wat is dit voor een plek?
Wat zeggen die spullen over de plek?
Wat maakt een plek tot wat hij is?
Wat er is?
Dat kan ik je laten zien.
Dit is wat er is.
Zo.
Maar is dat het?
Geluid.
Dit is wat je hoort.
De combinatie.
En nu?
Nu ken je de plek nog niet.
Je ziet hem door mijn ogen.
En ik kan je wijsmaken wat ik wil.
Bestaat een plek wel buiten jezelf?
Bestaat hij niet alleen in de directe ervaring?
Niet op 2D videobeeld.
Zo subjectief. Geen eerlijke ervaring.
Ik kan er niets aan doen.
Er is maar 1 oplossing... u zult zelf naar Breeheide moeten gaan.
Het ligt vlakbij Venray.

Eerste versie

Stills one minute filmpje

Breeheide - the movie

Ik heb twee filmpjes gemaakt over Breeheide.
Mijn uitgangspunt was om maar heel weinig te laten zien van Breeheide zelf en er toch een verhaal over te vertellen. Ook wilde ik graag tekst gebruiken in het beeld.

In de eerste versie heb ik nog geprobeerd een verhaal te vertellen door de combinatie van beeld, tekst en de montage. Ik heb ook geprobeerd ‘mooi’ beeld te maken.
Ik zat er bij deze versie eigenlijk nog mee in mijn hoofd dat het moest voldoen aan AV-normen. Wat ik daaronder versta/verstond weet ik eigenlijk zelf ook niet. Toch wou ik het ook autonoom houden. Het filmpje hangt er wat dat betreft voor mijn gevoel een beetje tussen in.

Bij mijn tweede montage heb ik duidelijker gekozen voor een autonome aanpak.
Het is meer een reflectie op wat ik eerder gedaan heb, de minor, de opdracht en AV.
Het hangt een beetje tegen het filosofische aan. Ik heb hier duidelijker gekozen voor een bepaalde vorm, maar had het filmpje denk ik niet kunnen maken als ik niet eerst dat andere filmpje gemaakt had. Door het maken van dat eerste filmpje kreeg ik ruimte in mijn hoofd. Toen kon ik doen wat ik eigenlijk echt wou.
Hoewel ik best tevreden ben met het eerste filmpje (vooral qua vorm), ligt mijn voorkeur toch bij filmpje 2. Hierin heb ik veel meer gedaan wat ik zelf echt wou doen. Ik vond het interessant om via een medium te reflecteren op dat medium. Het geeft voor mij ook wel aanknopingspunten om misschien verder werk bij te maken. Het werkte verhelderend.
Ik heb ervoor gekozen constant iemand te portreteren. Ten eerste om meer persoonlijke betrokkenheid op te wekken bij de toeschouwer. Je indentificeert je sneller met een persoon dan met beelden van bossen o.i.d. Ten tweede omdat ik het gewoon heel mooi vind als iemand recht in de camera kijkt en blijft kijken (Zoals ik eerder beschreven heb bij de bespreking van Return Of The Real van Phil Collins). Dat geeft een heel puur en eerlijk beeld. Heel kwetsbaar ook.
Zo'n eerlijk beeld past ook bij de inhoud van het filmpje.
Ik heb wel bewust voor gekozen niet mijzelf te filmen. Het zou me dan te persoonlijk worden, te egocentrisch. Een kijker die mij verder niet kent weet natuurlijk niet wie de maker is van het filmpje, maar ik vond het gewoon voor mezelf niet prettig.

One Minute

Het 1 minuutfilmpje waarover ik eerder geschreven heb wordt nog wel gemaakt maar gaat niet 1 minuut duren. Ik werk hierbij samen met Marleine van AV. We maken een liedje en videoclip over de vogelpest. Hopelijk wordt het een hit…

Het 1 minuutfilmpje dat ik nu gemaakt heb gaat over iets heel anders.
Ik wou eigenlijk gewoon een druppel bloed hebben. Daarvoor moet je dus op een of andere manier in jezelf snijden. Toen ik merkte hoe moeilijk dat is, besloot ik dat te filmen. Het originele filmmateriaal is ongeveer 4 ½ minuut. Voor het 1 minuut filmpje heb ik dus stukken versnelt en weggesneden.
In het originele filmmateriaal is mooi te zien hoeveel moeite het kost om in je eigen vinger te snijden. Als je per ongeluk in je vinger snijdt, bloed het vaak heel hard. Maar bewust in je vinger snijden kost heel veel moeite, al is het maar een piepklein sneetje. Ik vind dat mooi. De beperking van je eigen kunnen. Het tegennatuurlijke.
Mensen slachten elkaar af, maar een sneetje in je eigen vinger maken kost echt heel veel moeite.
In het 1 minuutfilmpje komt dit alles echter niet echt naar voren. Door de versnellingen is eigenlijk vrijwel niets meer te zien van de twijfel, dat is wel jammer.

Carnaval (vervolg zoveel)

Ik ben het een hele tijd vergeten, maar ik heb bij de bouw van de carnavalswagen de tweede keer ook nog gefotografeerd met een wegwerpcamera. Ik wou voor mijzelf bewijzen dat je er mooie foto's mee kunt maken.
Vol verwachting ging ik dan ook naar de Hema om mijn foto's op te halen. Kosten 2 Euro 35. Dat beloofd niet veel goeds voor een rolletje van 30...Alle foto's zijn grijs. Op zich best mooi trouwens, al die grijstinten. De scanner op school krijg ik niet aan het scannen, maar ik zal proberen de indexfoto nog een keer online te zetten.

Carnavalswagen

Hier nog wat foto's van de uiteindelijke carnavalswagen...

Reactie van de Limurgse Waterleiding Maatschappij

Beste Eva,

In antwoord op je vraag over een bezoek aan ons pompstation Breehei moet ik je helaas teleurstellen. Uit oogpunt van beveiliging mogen er in de pompstations geen bezoekjes meer plaatsvinden. Wel hebben wij in ons waterproductiebedrijf in Heel-Beegden een voorlichtingscentrum (watercentrum) ingericht. Dit is de enige plek waar wij nu voorlichting geven. Je kunt er een rondleiding door de fabriek krijgen en uiteraard het watercentrum bezoeken. Voor meer informatie zie onze website www.wml.nl. Als je geïnteresseerd bent, kun je contact opnemen met Theo Kleuskens, de rondleider aldaar (tel. 0475 - 386509, of th.kleuskens@wml.nl).
Ik hoop dat ik je toch een beetje tevreden heb kunnen stellen met dit alternatief.

Met vriendelijke groet,
Phiel Zaunbrecher

Een minuutje - een filmpje

Beelden van lege vijvers. Verlaten broodkruimels. Ver gekwaak. Wuifend riet.

Eendje...


Ik wil de 1minuut-opdracht graag opnieuw doen. Het filmpje is nog niet af, maar er wordt aan gewerkt.

Kapelletje

Deze link geeft wat informatie over de heiligen aan wie het kapelletje is opgedragen

http://www.farida.nu/heiligenbeeldenmuseum/gebedje%20pagina.htm

St. Heemkundig Genootschap Castenray

Klik op deze link voor meer info over het oorlogsmonument dat ik ben tegengekomen:

http://www.oorlogsmonumenten.nl/omn/zoeken/63769/?nav=detail


St. Heemkundig Genootschap Castenray
secr: Castelostraat 19, 5811 AP Castenray
tel: 0478-571823

WML

Ik heb een email gestuurd naar Waterleiding Maatschappij Limburg met de vraag of zij mij misschien in contact kunnen brengen met medewerkers van Waterpomp Breehei. Misschien kan ik de volgende keer dan binnen in de waterpomp kijken en allicht kunnen ze me wat uitleggen over hoe het geheel werkt.
www.wml.nl

De Reis

De grote dag. De grote reis.
Om kwart voor 9 vertrek ik van Rotterdam Centraal. 1 uur en 55 minuten later sta ik in Venlo.Wachten op de trein naar Venray. In Venray bus 30 naar het centrum: op zoek naar de VVV. Ik hoop dat ze me daar iets kunnen vertellen over Breeheide; volgens mij moet het namelijk gewoon een heide zijn.
Om half 12 sta ik voor de dichte deuren van de VVV: het is maandag. Ze openen om 12 uur. Ik heb dus even tijd om rond te kijken in Venray, ik ben er voor het eerst. Er is markt op maandag. Om 2 over 12 duw ik de glazen deur van de VVV open. Vol hoop bekijk ik folders van de omgeving. Geen Breeheide. Landkaarten, fietskaarten, topografische kaarten, wandelroutes... Op een landkaart met de tekst: 'Venray, partner met toekomst' staat Breeheide vermeld! Jawel!Nou, eigenlijk staat er Breehei. En is het op die kaart gewoon een weg. Maar ìk weet dat het groene blokje naast die weg de Breeheide is.
Ik vraag de VVV-medewerkers om meer informatie. Een mevrouw gaat heel vriendelijk voor mij de informatiefolders en landkaarten bekijken die ik net zelf bekeken heb. Overigens nadat ik heb uitgelegd wat ik precies zoek (ze had er nooit van gehoord) en het aangewezen heb op het bewuste kaartje. Na tien minuten besluit ze dat er geen informatie is. Ze vraagt zich duidelijk af wat ik daar in vredesnaam ga doen. Haar jongere collega denkt dat ik het over Heide heb. Een gehucht vlakbij Venray. Hij vindt het logisch dat daarover niks te vinden is. Dat gehucht. Ze hebben het allebei over iets anders en praten langs elkaar heen. Ik laat het zo.
Na ze vriendelijk bedankt te hebben verlaat ik enigzins teleurgesteld maar in het bezit van een goed kaartje de VVV.
Een half uur wacht ik op een bus richting Castenray. Op goed geluk stap ik uit. Gelijk zie ik een bord: Pompstation Breehei. Dat geeft de burger moed! Terwijl ik een foto maak stopt er een 80 km-autootje. Of ik een lift nodig heb. Nou, nee.

Gewapend met kaart loop ik het Grote Onbekende in. De weg waar ik loop is van asfalt. Om mij heen akkers en een paar boerderijen. Je kunt heel ver kijken. Langs de weg liggen opvallend veel plastic flesjes. Ook liggen er nogal wat blikjes bier en lege pakjes sjag. Het lijkt net of er een groep niet milieubewuste-feestgangers mij is voorgegaan. Ik krijg ideeën voor een film over een stiekeme bijeenkomst, ieder jaar gehouden in Breeheide...
Ik kom onderweg niemand tegen, er rijden wel wat auto's. Opvallend veel bouwverkeer ook. Ik hoor ook 'bouwgeluiden', maar kom er niet achter waar het vandaan komt.
De lucht is mooi bewolkt en net als het landschap echt Hollands. Zachtjes begint het te regenen. Ik kijk op mijn kaart en zie dat ik ergens rechtsaf moet voor Breeheide.Ik kijk naar rechts en zie een zandweggetje. Dat zal het niet zijn, er staat ook geen bordje bij. Ik loop door. De weg is lang, de regen koud, het landschap mooi. In mijn hoofd flarden van verhalen over vermissingen, oorlogen, sektes, kampen. De omgeving leent zich voor een spannend fictief verhaal. De weg is lang. Ik denk dat ik waarschijnlijk ergens een weg gemist heb, wat wel raar zou zijn. Zal ik teruggaan? Nee, doorlopen.
Ik zie de volgende weg naar rechts al liggen met daarnaast een soort afrastering met daarin dieren. Later zie ik dat het Shetlanders zijn.

De lucht is nat en donker wanneer ik aankom bij een klein kruispunt. Op een hoek van het kruispunt een boerderij. Aan mijn kant een gedenkteken. Bij het zien van gedenktekens langs de weg bekruipt me altijd een onrustig gevoel. Ik hou er niet zo van. Er is hier vast een heel groot ongeluk gebeurd. Een hele schoolklas door een tractor doodgereden ofzo. Ik loop naar het monumentje toe. Het is niet voor verkeersslachtoffers, maar gaat over de oorlog:
Ter herinnering aan onze bevrijders
In de nacht van 30 mei 1943 was een Engelse Lancaster bommenwerper op de terugweg van Duitsland naar de thuisbasis Waddington Lincolnshire, Engeland. Deze bommenwerper werd in de omgeving van Castenray in brand geschoten door een Duitse jager. Het vliegtuig stortte hier vlakbij brandend neer. Zes bemanningsleden verloren het leven:
Sgt. Raymond Stoddart - Air Gummer - Engeland - 22 jr., Sgt. Harry Robinson - Air Gummer - Engeland - 21 jr., Sgt. Ivor Tucker - Flight Engineer - Wales - 19 jr., Off. Peter Holt - Pilot - Canada - 19 jr., Sgt Donald Mc Coll - Observer - Engeland - -
Zij gaven hun leven voor onze vrijheid. Heemkundig genootschap Castenray

Door dit bericht krijgt de plek plots een extra dimensie. Het klopt. Alsof ik terug kan kijken in de tijd kan ik me het brandende vliegtuig gemakkelijk voorstellen. Ik draai me om.
Pas nu zie ik een gebouwtje, een kapelletje. Weer bekruipt me een ongemakkelijk gevoel. Ik loop erop af. Een bordje vermeld:
HH.LUCIA-, JOSEF- EN JOHANNESKAPEL Resp.patrones tegen oogkwalen, patroon van timmerlieden en evangalist. Ca. 1700: herbouwd na 1945: verplaatst in 1992. MONUMENTJE VAN DEVOTIE Nr. 34
Binnen een Mariabeeldje achter glas en tralies met een slot erop. Het doet me eigenlijk niks.
Plots breekt de zon door en wat ten koste gaat van mijn weemoedige gevoel bij de plek. Tussen het gedenkteken en het kapelletje in staat een picknicktafel en een rode prullenbak. Ik ga eraan zitten om te bekijken waar ik nu precies ben. Gelukkig ben ik verkeerd gelopen, anders had ik het kapelletje en het gedenkteken gemist. Ik besluit niet terug te gaan, maar met een omtrekkende beweging naar Breeheide te lopen. Rechtsaf.

Aan deze weg staan een paar boerderijen, het lijken wel Shetlanders-fokkerijen. Ik zie minstens 50 van die paardjes. Wanneer ik langsloop staren Shetlanders, paarden, koeien, honden en schapen me allemaal aan. Er lopen hier zeker niet zo vaak mensen. Plots begint het te hagelen. Het waait in mijn gezicht en ligt als bolletjes piepschuim op de weg. Gelukkig stopt het weer net zo plots al het begonnen is. Ik loop verder. Die bomen daar, zou dat Breeheide zijn? Een man in een auto vraagt mij de weg. Ik wijs hem de weg met mijn kaartje. Hij biedt mij een lift aan. Nee, bedankt. 2 Vrouwen met een hondje bekijken mij aandachtig, maar groeten me wel als ze me passeren. Nu weet ik het wel zeker: die bomen zijn de Breeheide.

Een T-splitsing. Hier moet ik rechts. Een zandweg. Pas nu denk ik aan de zandweg waarvan ik dacht dat dat de Breehei niet zijn kon. Waarschijnlijk was dat hem dus wel.Ik loop het pad op, de zon breekt weer door en zet de bomen in het licht. Ik kijk op mijn horloge. Precies 3 uur en ik ben waar ik zijn moet. De Breeheide stelt niet veel voor. Een stukje bos als er zoveel zijn.
Ik zie aan mijn rechterhand een wandelpaadje. Ik sla het in en zie plots een groot, plat, betonnen 'ding'. Weer een gedenkteken? Een ongemakkelijk gevoel bekruipt me. Het is hier wel heel verlaten. Met de oorlog in mijn hoofd denk ik aan massagraven, executieplaatsen, .... Hé, er staat niks op. Het lijkt wel een ding van de gemeente.
Dan denk ik plots terug aan het enige stukje dat ik op Google kon vinden over Breeheide: De waterpomp! Dit hoort er vast bij! Ik kijk om me heen en zie dat er vlakbij nog zo'n ding is. En dan nog één en nog één. Bizar. Plots kom ik bij een grasveld. Een gebouw.
Ik loop erop af, een hek langs. Een bordje bij het hek vermeld dat ik niet mag komen waar ik net stond. Het gebouw doet vreemd aan zo in de middle of nowhere. Ik loop erom heen. Er loopt een zandpad langs de zijkant van het gebouw, het pad waar ik vandaan kwam. Er loopt ook een pad langs de voorkant. Dat moet Breehei zijn. En jawel: daar schittert het naambordje van het beregende paadje: Breehei!
Voor het gebouw staat 1 auto geparkeerd. Misschien hebben ze wat informatie voor me. Een hek blokkeerd mijn weg. Een tweede bordje met: Verboden voor onbevoegden. Nergens een bel. Onder het hek door dan maar. Ik loop daar een deur met een bordje 'kantoor'. Geen bel, deur op slot. Een tweede deur met eenzelfde bordje heeft ook geen bel en zit ook op slot. Door een raam heen zie ik dat iemand een jas heeft opgehangen. Ik kijk wat rond. Alles is een beetje vergane glorie. Ik loop terug naar waar ik vandaan kwam. Bordjes houden me niet tegen. Bovendien loop je vanaf de andere kant zo het terrein op. Daar is nergens een hek.
Na wat foto's gemaakt te hebben loop ik de Breeheide weer op. Het is er bezaait met die betonnen dingen. Ze hebben vast met dat waterpomp bedrijf te maken. Het komt best mystrieus over. Door hun beton, metaal en mos doen de dingen me denken aan bunkers en oorlog. Ze liggen erbij als een soort spoor of tekens in het verlaten bos. Daar kan ik misschien wel wat mee voor mijn filmpje...

Intussen is het 4 uur geweest. Ik besluit terug te lopen, Breehei af. Aan het eind van de weg zie ik dat het inderdaad het zandweggetje is waar ik eerst voorbij ben gelopen. Zonder naambordje. Terug op de asfaltweg bestluit ik wat van de plastic flesjes mee te nemen die in de berm liggen. Een wit, plastic verpakkingsvormpje trekt mijn aandacht. Als ik het optil en omdraai zie ik tot mijn verbazing dat het een verpakking is van een vibrator. Eerst denk ik dat het mijn eigen projectie is op de vorm, maar even verderop in de berm ligt een veelzeggende papieren verpakking. Een vrouw in glimmend zwart latex staart me vanuit de berm verleidelijk aan.
Wat is dit voor een plek? Wat gebeurt hier allemaal?
In de bus denk ik aan wat ik allemaal ben tegengekomen. Veel meer dan ik had gedacht. Heel andere dingen dan ik had gedacht. Genoeg aanknopingspunten voor een film...

Foto's

Waterpomp Centrale
Betonnen ding
Uitzicht links van de Breeheide
Bordje!
Sfeerbeeld
Gedenkteken WOII
Sfeerbeeld
Kapelletje

N.B. De foto's staan helaas niet in chronologische volgorde.

Wat??? Breeheide???

Breehei bij Venray - Breeheide bij Venray op een historische kaart - Bree in België


Den Bosch. Het lokaal. De klas. De landkaart. Het pijltje. Ik gooi: Breeheide.

Het staat me allemaal nog heel helder voor de geest. Toch kan ik later dat hele Breeheide, dat zou moeten liggen in België, nergens meer vinden.
Bree, ja, Bree, dat wel. Bree ligt in België en is vrij groot. Maar Breeheide?
Op een dag in de vakantie besluit ik gewoon de trein te nemen & naar Bree te reizen. Breeheide mag op internet en de kaart onvindbaar zijn: in het echt zal ik het wel kunnen vinden. Denk ik. Op internet kan ik geen informatie vinden over de best te nemen route, dus reis ik op de gok naar
Weert, in de veronderstelling dat daar wel bussen zullen zijn die richting
Bree gaan. In Weert blijken er echter helemaal geen bussen te zijn richting Bree. Er is ook geen loketje waar ik om informatie kan vragen. Ik reis terug naar Eindhoven. Daar hebben ze wel informatie. Tot aan de grens. Voor de rest weten ze het ook niet. Moet ik maar op internet opzoeken.

Ik besluit dat te doen en stippel een route uit. Het voelt alleen een beetje zinloos.
Toch maar proberen of ik Breeheide echt niet kan vinden. In zoek in atlassen van de bibliotheek. Een uitgebreide atlas van België. Geen Breeheide. Ik vind wel een Breeheide / Breehei in de buurt van Venray. Het staat maar aangegeven in 2 van de 7 atlassen, één keer als Breehei, één keer als Breeheide. Maar het moet dus bestaan. Ik besluit van dit Breehei(de) mijn reisdoel te maken.

Breeheide?!

Dit is het enige dat er te vinden is op google!

Breeheide
(Ten zuiden van Leunen, 25 ha groot)
Breeheide bestaat uit grove en corsicaanse dennen. Op een aantal plekken zijn open plekken gemaakt om het bos natuurlijk te laten verjongen. Aan de noordzijde is het pompstation van de waterleidingmaatschappij gevestigd. In het bosgebied liggen diverse putten waar grondwater uit opgepomt wordt om als drinkwater te gebruiken.